Het voelt een beetje alsof we een flink aantal dagen verlummeld hebben. Toch hebben we bepaald niet stilgezeten. Diverse apps vertellen me dat we dagelijks de nodige km’s hebben gelopen, en mochten die niet hebben bijgedragen aan dichterbij Spanje komen,
‘The darkest hour is just before the dawn.’ Marleen en ik zijn bijna in Spanje. Nog iets meer dan 170 km te gaan. Wanneer je onze blog een beetje hebt gevolgd heb je kunnen opmaken dat we met Vûk en
De kleine lacune van niet kunnen lopen (wegens geblesseerde hond), hebben we gelukkig goed kunnen uitnutten. We waren beland in Murat, een prachtig bergdorpje middenin de Cantal (stel je voor! Kaas all around you!!), waar ik bij aankomst aanklopte bij
Marleen en ik zijn niet zulke goede planners. Maar waar we goed in zijn is om het beste te halen uit een niet optimale voorbereiding. Èn soms kiezen we gewoon heel goed. Er zijn een paar dingen waar ik qua
We hebben pauze genomen op een gemeentelijke camping midden in de Cantal-streek. Het is hier bergachtig, het gras is nat, het weer is wisselvallig (met hoge betrouwbaarheid op koude nachten). Het is niet de ideale plek om lang rond te
We zijn inmiddels al ergens halverwege onze trip. Zowel qua tijd als qua afstand. Zijn we dan al zo lang onderweg? Als ik probeer terug te halen waar we een week geleden waren, lijkt dat een eeuwigheid geleden. En duizenden
Bij aankomst in Saint-Hilaire vroegen we iemand voor een slaapplek. Hij verwees ons direct naar de camping. Eigenlijk een prima optie, want de douche was er heet en royaal en we waren bijna de enige gasten. De camping grensde aan
Tijd voor een top drie van de eenpansgerechten / wat we verder zoal met plezier eten. En voor wat context: ontbijt slaan we al jaren over tenzij onze host of iemand anders in de ochtend aankomt met wat lekkers. Lunchen
* Servisch voor ‘Wolf, een dag uit het leven van’ Jdfjdhsue djsdbd edgiyedbnsshj ace dcgrdcggv — wacht, beter gebruik ik de dicteerfunctie, haha! Ik ben weer dakloos. Deze keer met m’n roedel samen, dus da’s een stuk gezelliger. Ik denk
Laten we zeggen dat het pannensetje dat we meenamen goedbedoeld was. Leuk idee. Met opvouwbare handvatjes, lichtgewicht, stapelbaar, compact, én met anti-aanbaklaag. En dát werkte: het chemische laagje liet makkelijk los, bij voorkeur tijdens het koken. Het zijn van die