
Appels
Zeven appelbomen stonden er al, in onze Franse tuin. Misschien al net zo oud als het huis (1977). Fruitbomen hebben zo hun levensduur, en gezien de rotte plekken en zwammen op de takken her en der hebben deze niet lang

Zeven appelbomen stonden er al, in onze Franse tuin. Misschien al net zo oud als het huis (1977). Fruitbomen hebben zo hun levensduur, en gezien de rotte plekken en zwammen op de takken her en der hebben deze niet lang

Richard heeft twee jaar geleden z’n eigen geheime specerijenmix bedacht voor het maken van een unieke rabarberjam. Rabarber? Wat is dat ook alweer? Rabarber is een plant die in de winter onzichtbaar is. Maar elk voorjaar, vanuit een groot knooppunt

Interesses komen (en gaan) met de jaren. Zo kreeg ik pas oog voor de eerste kamerplant toen onze kinderen zich zo’n beetje zelf konden aankleden. Daarna kwam er ruimte voor een klein huisdier (in ons geval een konijn, serieel drie

We pakken ons werk weer op, ontmoeten onze familie, vrienden en huisgenoten. We genieten van een feestje en van goeie maaltijden met de kinderen. We delen de verhalen – met wie daar nog geen genoeg van heeft. Zo houden we

Opnieuw aarden in ons ‘normale’ dagelijkse leven is bepaald niet makkelijk, merken we bij vlagen. Probeer de rust van zo’n eenvoudig bestaan maar vast te houden. Eigenlijk begon de onrust al bij onze terugreis. Om vanaf de Spaanse grens onze

In mijn dromen wandelen we nog steeds. Gek genoeg droomde ik tijdens onze reis nauwelijks, maar zodra ik weer in m’n eigen bed lag (en in tijden niet zo vast had geslapen) begonnen de dromen, over routes, onbegaanbare paden, huizen

En 2021 nous avons déménagé en France. Nous sommes encore de nouveaux venus dans ce pays ; nous nous sentons donc toujours comme des invités. Ce printemps nous avons décidé de faire un voyage à pied, à travers la France.

Misschien herken je dat gevoel dat overblijft na een heerlijke avond met vrienden. De maaltijd en de sfeer, de gesprekken en dat iedereen gezien en gehoord is. Dat de enige gedachte die achterblijft wanneer je het licht uitdoet en naar

Soms valt er even niet zoveel te zeggen. Deze foto vertelt ‘t al toch? Een kwartier voordat we het stadje Puigcerda binnen binnen wandelden, liepen we nog door het groen, zoals we wekenlang gedaan hebben. We kwamen langs een riviertje,

Al sinds anderhalve week kunnen we de besneeuwde bergtoppen van de Pyreneeën zien, maar nu lopen we er ongeveer tussen. Om bij de grenspost echt Spanje in te stáppen (en niet per auto, dat zou net een beetje zielig zijn),