In de Bijbel wordt gesproken over de ‘gave’ van gastvrijheid. Ik heb hier moeite mee. Moeite omdat als je van de letter bent – letter met een kleine ‘l’ – dan kun je je zomaar verschuilen achter: ‘helpen? Ik heb
We vertragen wat, noodgedwongen. Ik wil het graag wijten aan onze viervoeter, naar wiens mening überhaupt nooit gevraagd is, en die op een avond een vleesmatje inslikte. Je weet wel, zo’n inlegkruisje onderin de supermarktverpakking. Door mijn toedoen nota bene.
Veel van de door ons belopen paadjes hebben brandnetels. En ondertussen beginnen ook de muggen zich te laten gelden. Nu hebben Marleen en ik al geleerd dat wanneer we last hebben van hooikoorts – en vooral van opgezet oogvlies –
Na Auxerre dalen we verder af naar het zuiden. We hebben een soort van magische noord zuid lijn gepasseerd vlgs de locals. Dat merken we o.a. de temperatuur. Deze week is het te warm om tussen 12 en 16 uur
Twee dagen verbleven we in de parochie van Saint Florentin. Het hek stond open, er was niemand, dus installeerden we ons in de stoelen op de binnenplaats om wat te eten. Toen de pastoor kwam aanlopen en we vroegen om
Nu we zo’n tien dagen op weg zijn, beginnen we het een beetje te ontdekken: hulp vragen. De brutaliteit hebben om de ander met je probleem op te zadelen. Bijvoorbeeld aan het eind van onze eerste dagetappe toen we een
9e dag wandelen. 240 km van ons Franse huis. Vanochtend na een heerlijke rustdag met versterkte harten en volle buiken vertrokken uit St. Lupien. Vannacht kamperen we net onder de A5. Morgen gaan we verder en verwachten over uiterlijk drie
Het is alweer jaren geleden dat ik het boek las van Frans Horsthuis met de titel van onze blog, en dat is me nogal bijgebleven. Deze Frans Horsthuis was al jaren priester toen hij een bijzondere ontmoeting had met Jezus,
